انتخاب اندازه فیزیکی صحیح یک جزء جریان خط لوله مطلقاً به سادگی مطابقت با قطر لوله بیرونی نیست. مهندسان فرآیند برای تعیین ظرفیت دقیق سیال مورد نیاز برای سیستم، بر یک محاسبات ریاضی خاص به نام ضریب جریان، که معمولاً Cv نامیده میشود، تکیه میکنند. اگر یک واحد به شدت کمتر از اندازه باشد، از نظر فیزیکی جریان را خفه می کند و افت فشار خط لوله شدید ایجاد می کند که به شدت پمپ های کارخانه اصلی را تحت فشار قرار می دهد. برعکس، اگر یک مرکز تصمیم به نصب یک شیر کنترل آستین پنوماتیک بسیار بزرگ داشته باشد، دوشاخه متحرک داخلی مجبور خواهد شد به طور مداوم بسیار نزدیک به صندلی فلزی شناور شود تا جریان عادی را محدود کند. این دهانه بسیار کوچک باعث میشود که سیال با سرعت بالا به سرعت سطوح نشیمن فلزی را فرسایش دهد، یک فرآیند مکانیکی بسیار مخرب که به نام کشیدن سیم شناخته میشود.
برای جلوگیری از این خرابیهای مکانیکی فوقالعاده پرهزینه، نرمافزار اندازهگیری حرفهای به دادههای فرآیند بسیار دقیق از میدان نیاز دارد. مهندسان لوله کشی باید چگالی دقیق سیال، حداکثر و حداقل دبی مورد انتظار، دمای عملیاتی نرمال و افت فشار مجاز ایمن را در سراسر دستگاه وارد کنند. هنگامی که سیستم کامپیوتری مقدار Cv هدف را تولید می کند، مهندس با دقت یک شیر کنترل آستین پنوماتیکی را انتخاب می کند که در شرایط عادی و روزمره کارخانه به طور بهینه حدود شصت تا هفتاد درصد از کل مسافت عمودی سفر خود را عمل کند. این برنامه ریزی ریاضی بسیار دقیق از سایش زودرس فلزات داخلی جلوگیری می کند، صداهای بلند زوزه خط لوله را به طور کامل حذف می کند، و به شدت تضمین می کند که اتاق کنترل خودکار تنظیم مایعات بسیار دقیق را بدون هیچ گونه پرش یا جهش ناپایدار حفظ می کند. درست کردن ریاضیات اندازه گیری در اولین بار باعث صرفه جویی هزاران دلاری کارخانه های صنعتی در قطعات جایگزین و هدر رفتن انرژی پمپاژ الکتریکی می شود.
